ตอนที่ 1

กลางเดือนพฤษภาคม โรงเรียนหลายแห่งในกรุงเทพมหานครเริ่มเปิดปีการศึกษาใหม่กันแล้ว การจราจรจึงเริ่มติดขัดมากกว่าวันปกติ บริเวณหน้าโรงเรียนเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง คลาคล่ำไปด้วยจำนวนนักเรียนที่เดินเข้าในโรงเรียนในเช้าวันแรกของวันเปิดเรียน เสียงพูดคุยหยอกล้อดังลั่นทั่วบริเวณ

"เฮ้ย! พวกเอ็ง หวัดดี"

"หวัดดีไอ้นัท มาเช้านะเว้ย"

"เออดิ เปิดเทอมจะให้ข้ามาช้าหรือไง" เสียงทักทายของเด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งดังให้ลั่นโต๊ะหินอ่อนหน้าตึกเรียน ร่างสูงของเด็กหนุ่ม 'นัท' หรือ 'วายุ ศิริศุนทรารักษ์' เดินตรงไปหาเพื่อน ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ร่างสูงถามต่อ "พวกเอ็งมากันนานยังวะ"

"สักพักแล้วเว้ย" 'เจ' หรือ 'จีรวัฒน์ ฐาวรานุกูล' ตอบเพื่อน "ข้ายังไม่ได้ตัดผมเลยว่ะ" เขายังคงพูดต่อ พลางยกมือขึ้นจับผมตัวเองที่ยังเป็นรองทรงอยู่

"ข้าก็ยังว่ะ" เพื่อนอีกคนที่เหลือว่าบ้าง "แม่ง...เมื่อกี๊กว่าจะหลบอาจารย์เข้ามาได้ แทบตาย ใช่ไหมวะไอ้เจ" 'ต้น ณภัสกร วัชระโยธิน' หันไปหาความเห็นกับเพื่อน ซึ่งคนถูกถามก็พยักหน้าเห็นด้วย

"ใช่ คิดแล้วยังสยอง วันนี้อาจารย์โหดยืนคุมด้วย เจอโกนหัวทำไงวะ" จีรวัฒน์ตอบพร้อมกับทำหน้าสยอง ด้วยเพราะว่าเมื่อวานพวกเขามัวแต่ไปเที่ยวแล้วก็เล่นเกมส์กันจนเพลินไปหน่อย ทำให้ไม่ได้ตัดผม รุ่งขึ้นเลยนัดมาโรงเรียนพร้อมกัน เผื่อจะได้ช่วยเหลืออะไรกันได้

จากนั้นเมื่อเดินมาถึงประตูหน้าโรงเรียนปรากฏว่าอาจารย์จอมโหดฝ่ายปกครองยืนอยู่ เขาสองคนต้องรอตอนที่แกกำลังตักเตือนนักเรียนคนอื่น แอบแว๊บเข้มา ซึ่งกว่าจะเข้ามาได้ก็เล่นเอาเหงื่อตกด้วยความตื่นเต้นไปเหมือนกัน

จากที่ฟังที่เพื่อนเล่า วายุก็อดที่จะแขวะไม่ได้ "สมน้ำหน้า ทำไมอาจารย์ไม่เห็นว้าา อยากเห็นคนหัวล้านฉลองเปิดเทอมว่ะ" แล้วก็ต่อด้วยเสียงหัวเราะสดใส ทำเอาหัวคิ้วคนฟังกระตุกเล็กๆ ได้เหมือนกัน

"อ้าวๆ ปากเหรอวะนั่น" จีรวัฒน์หันขวับมาด่าทันที

"เอออ่ะดิ เอ็งเห็นเป็นจมูกรึยังไง" วายุยังกวนไม่เลิก

"เฮ้ย ข้าไม่เห็นเป็นจมูกว่ะ เห็นเป็นปากเนี่ยแหละ แต่เห็นหมาอยู่ข้างในว่ะ ดูดีๆ ดิ เห็นป่าวไอ้เจ" ณภัสกรได้ทีกวนกลับซะเลย จีรวัฒน์เห็นดังนั้นเลยรับมุขตาม "เฮ้ยๆ เห็นแล้วว่ะ วู้ว ไปผ่าออกซะมั่งนะ"

"อ้าว รวมหัวกันด่าข้าซะงั้น พอๆ น่วมแล้วเว้ย" วายุรีบบอกให้พอ เมื่อตัวเองโดนสวน ก็แหงล่ะ 2 รุม 1 ใครจะชนะล่ะ ไอ้พวกสองคนนี้ก็ชอบรุมกันด่าเขาประจำ ไม่รู้เป็นอะไรกัดได้กัดดี แต่ปากเขาก็ 'หมา' จริงๆ นั่นแหละ แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่โกรธเพื่อนหรอก ก็แค่ขำขำกัน

จีรวัฒน์เห็นแล้วหมั่นไส้เลยต่ออีกนิดหน่อย พอหอมปากหอมคอรับเปิดเทอมซะหน่อย

"เออ ใครด่าพวกเราก่อนวะไอ้ต้น"

"อืม ใครวะ แถวๆนี้" คนถูกถามทำเป็นมองซ้ายมองขวาหาเจ้าตัว แอบเหล่เพื่อนให้รู้ว่าเป็นคนที่หาไปด้วย ใบหน้าเพื่อนสองคนแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มขบขัน แกล้งไอ้นัท สนุกจริงโว๊ย!

"................" จีรวัฒน์เห็นคนถูกแกล้งเริ่มเงียบ แถมยังมองมาตาเขียวปั้ด เลยจำต้องสงบศึก

"เฮ้ยๆ พอแล้วเว้ย เดี๋ยวระเบิดลง"

"กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง" เสียงออดบอกเวลาเข้าเรียนดังขึ้นพร้อมๆกับ วายุ จีรวัฒน์ และณภัสกรลุกขึ้นเดินขึ้นตึกไป

......................................

"ยินดีต้อนรับสู่ปีการศึกษาใหม่ของโรงเรียนเราครับ ผม 'รพีภัทร กฤษนานนท์' ประธานนักเรียนประจำปีการศึกษานี้ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเรียนในทุกๆ วันครับ" 'ฟิล์ม' ผู้รับตำแน่งประธานนักเรียนในปีนี้กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงผู้นำ

"ใครจะไปมีความสุขกับการเรียนได้วะ" ณภัสกรกล่าวขึ้นอย่างเซ็งๆ สายตาก็มองไปบนเวที ซึ่งประธานนักเรียนหนุ่มกำลังยืนกล่าวเชิญผู้อำนวยการของโรงเรียนให้โอวาทในวันเปิดเรียนในปีการศึกษาใหม่ "น่าเบื่อตายชัก ใช่มั้ยวะไอ้นัท ??"

"............................" ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก เฮ้ย! ไม่ใช่

ณภัสกรหันกลับมามองเก้าอี้ข้างๆ ก่อนจะต้องเรียกออกมา เมื่อพบว่าคนที่ตนกำลังสนทนาอยู่ หลับไปซะงั้น

"อ้าว เฮ้ย หลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่วะ" เด็กหนุ่มทำหน้าเหรอหราเข้าไปอีก เวร สะกิดแล้วมันยังไม่ตื่นอีกแหน่ะ เฮอะ หลับลึกจริงๆ เลยเพื่อนกุ

"มันก็หลับตั้งแต่เข้าห้องประชุมมา 5 นาทีแรกแล้วว่ะ" จีรวัฒน์พยักหน้า ตอบด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ พอกัน

"โธ่..เพื่อนเรา" ณภัสกรบ่นพึมพำคนเดียว ยกมือกุมขมับในความพ่ายแพ้ "มันหลับก่อนกุได้ยังไงวะ"

ห้องม.6/13

"ส่งแบบฟอร์มวิชาพละที่ไอ้นัทนะทุกคนนน" เสียงณภัสกรตะโกนบอกเพื่อนในห้อง เพื่อนๆ ต่างก็ตอบรับ พลางก้มหน้าก้มตาทำแบบฟอร์มที่ว่ากันอย่างขมักเขม้น ทีวิชาอื่นล่ะไม่มีหรอก ขยันๆ กันแบบนี้ ค่อยทำโน่นตอนใกล้จะส่งอีกชั่วโมงข้างหน้า

คนถูกใช้ ได้ยินก็โวยวายขึ้นในทันที เรื่องอะไรมาใช้กุวะ? "เฮ้ย เกี่ยวอะไรกับข้าวะ อาจารย์เค้าให้แกเก็บไม่ใช่รึไง ไอ้ต้น"

"ไม่รู้โว้ย โทษฐานที่เอ็งหลับในห้องประชุมแล้วปล่อยให้ข้าพูดคนเดียว" ณภัสกรสาธยายความผิดของเพื่อน ส่วนผู้โดนกล่าวหาทำหน้าเหรอหรา รีบแก้ตัวเป็นพัลวัน

"อะไรว้าา ข้ายังไม่.." โทษแบบนี้มีด้วยหรือวะ?

"ส่งที่ห้องพลานมัยนะจ๊ะ เพื่อนรัก ข้าไปเข้าห้องน้ำล่ะ แล้วเจอกัน" ไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดก็ส่งเสียงต่อมาจากหน้าประตู แม้เสียงของณภัสกรจะเป็นมิตรแต่แววตาประมาณว่าถ้าปฏิเสธเอ็งตาย

"เออๆ อะไรๆ ก็ข้า" วายุบ่นอย่างเซ็งๆ แต่เขาก็เก็บแบบฟอร์มนั้นตามคำสั่งเพื่อน

"ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า ข้าไปห้องน้ำด้วยโว้ย ไอ้ต้น รอด้วย" จีรวัฒน์ที่เห็นเพื่อนโดนใช้ก็สะใจเล็กน้อย เจ้าตัวหันไปหัวเราะเยาะใส่เพื่อน ก่อนจะวิ่งตามณภัสกรไปเข้าห้องน้ำอีกคน

"ไอ้พวกเพื่อนบ้า" เด็กหนุ่มบ่นพึมพำๆ พลางจัดกระดาษให้เรียบร้อย แล้วลุกขึ้นเดินไปยังห้องพลานมัยเพื่อส่งเอกสารดังกล่าว